In dit artikel wordt de helmduikuitrusting uitgebreid besproken en toegelicht.

De Siebe Gorman duikhelmen zijn allemaal gemaakt van koper. Vaak werden ze voorzien van een laagje tin om de helm tegen zout water te beschermen. Het kopgedeelte beval 3 of 4 vensters, waarvan het voorste venster werd voorzien van schroefdraad.

Voor de aanvoer van verse lucht werd er een connector aangebracht die was voorzien van een terugslagklep. De lucht die afgevoerd moest worden kon de duikhelm verlaten door middel van een speciaal daarvoor gemaakt overdrukventiel.

Bij de meeste helmen werd aan de onderzijde van het borststuk een systeem aangebracht van stippen en moeren. Dit werd gebruikt om het duikpak aan het borststuk te bevestigen. Als hiervoor 6 moeren werden gebruikt was de benaming een Siebe Gorman 6-bouts duikhelm, al of niet vertind.

In eerste instantie werd een pak gemaakt van canvas en rubber, later werd alleen rubber en stof gebruikt. Aan het pak zitten manchetten voor de afsluiting bij de polsen en een grote dikke rubberen kraag voor de aansluiting bij het borststuk. Om het pak werd een riem met een duikmes aangebracht.

De duikschoenen zijn erg zwaar, gemiddeld wegen ze 8 kg per stuk. De lederen schoenen zijn voorzien van een loden zool, bedoeld voor het creëren van een negatief drijfvermogen en een koperen neus, bedoeld voor het beschermen van de voeten.

Deze hebben slechts een doel, de duiker een negatief drijfvermogen te geven. De gewichten konden op diverse manieren bevestigd worden aan de duikhelm en wegen maar liefst 16 kg per stuk.

 

Voor de luchtvoorziening werden diverse duikpompen gebruikt. De roterende duikpompen zijn het meest bekend. Hiermee kon de duiker, afhankelijk van de capaciteit van de duikpomp enkele tientallen meters diep duiken.

In eerste instantie werd alleen gebruik gemaakt van lijnsignalen, pas later werden duikradio's ontworpen om contact te onderhouden met de duiker in de diepte.

 

Afkomstig van: De helmduiker