Koorts hoeft daarom alleen behandeld worden als ze gevaarlijk hoog oploopt of teveel hinder veroorzaakt.

Koorts is een complexe automatische reactie van het lichaam die zich vooral voordoet bij een infectie met ziektekiemen. Het zijn niet de ziektekiemen zelf die voor de temperatuursverhoging zorgen, maar het is het afweersysteem dat het startschot geeft voor de reactie waarbij de lichaamsthermostaat een paar graden hoger afgesteld wordt.

Koorts is een enigszins lastig begrip in de geneeskunde. De lichaamstemperatuur wordt immers door zoveel verschillende factoren beïnvloed waardoor het niet altijd duidelijk is vanaf welke temperatuur er echt sprake is van koorts. Exacte cijfers zijn echter ook niet zó belangrijk. Bijkomende alarmsymptomen, zoals bv. sufheid, lusteloosheid, niet eten, enz., zijn dat wel, zeker bij zuigelingen en kleine kinderen.

Zuigelingen en kleine kinderen kunnen dit echter niet. Wanneer een kind koorts maakt, maar verder vlot actief en alert blijft, is er vermoedelijk weinig aan de hand. Wanneer men één van de volgende alarmtekens opmerkt, mag men echter niet meer dralen en moet men onmiddellijk een arts waarschuwen:

• Sufheid : een onverstoorbare, starende blik, het kind is slechts moeizaam te wekken en reageert nauwelijks of helemaal niet wanneer men het aanspreekt of vastneemt.
• Geen eetlust : het kind weigert te eten gedurende meer dan één maaltijd.
• Gebrek aan activiteit : het kind blijft lusteloos liggen en beweegt nauwelijks of niet.
• Splinter- of puntbloedingen : zeer kleine bloedingen, met dunne straaltjes waardoor ze op vlekjes lijken. Wanneer u dit ziet, moet u onmiddellijk naar het ziekenhuis. Ze wijzen steeds op een ernstig probleem, zoals bv. op een infectie met meningokokken.
• Een ononderbroken, monotoon scherp gekreun, gejammer of gedrein.
• Een langdurig versneld ademritme

Afkomstig van: Gezondheid