Alhoewel er verschillende definities bestaan voor huilbaby's, vinden wij dat de beleving van de ouders het uitgangspunt moet zijn, ook al is deze beleving subjectief en individueel bepaald. Wat de ene ouder ervaart als min of meer normaal, kan de ander ervaren als veel en ondraaglijk.

Daarnaast speelt de balans tussen draaglast en draagkracht een grote rol in situaties met een overmatig huilend kind. Zo zal de ene ouder eerder de grens van de draaglast overschrijden dan de ander.

Naast verschil in huilgedrag noemen wij ook het verschil in vermoeidheid. Naarmate een baby vermoeider raakt, gaat hij steeds slechter slapen en steeds meer huilen. En van al dat huilen wordt hij weer vreselijk moe. Vermoeidheid wordt óververmoeidheid, bij baby en ouders. Binnen een paar weken na de geboorte kun je als gezin al in een vicieuze cirkel raken.

Structurele oververmoeidheid heeft aandacht nodig, het kan o.a. het geven van borstvoeding (korte termijn) en het hechtingsproces (lange termijn) in gevaar brengen.

Afkomstig van: Huilbaby