Misverstanden
Wie eenmaal het verlies van een kind heeft moeten meemaken - het ergste wat iemand kan overkomen, zeggen veel mensen - merkt haast vanzelf dat er veel misverstanden bestaan rond het verlies van een kind . Een voorbeeld dat ouders van een overleden kind vaak zelf noemen, is het misverstand dat het verdriet van hun overleden kind 'vanzelf' wel overgaat, omdat de tijd immers 'alle wonden heelt'. Een ander voorbeeld van een misverstand is dat het verlies van een pasgeboren baby minder erg is dan de dood van een ouder kind, omdat je met een baby nog geen band opgebouwd zou hebben. Of, andersom, dat de dood van een volwassen kind - 'Hij was toch al lang het huis uit?' - minder erg zou zijn.

Onnatuurlijk verlies
Voor elke ouder is het verlies van een kind - en het doet er niet toe hoe oud het is - de meest onnatuurlijke ervaring die er maar kan zijn. 'Ouders horen hun kinderen niet te begraven', zo wordt dat onnatuurlijke karakter van het verlies  van een kind vaak getypeerd. Ouders van wie een kind is overleden, hebben echter niet het monopolie over verlieservaringen.. Iedereen wordt tijdens zijn leven vroeg of laat geconfronteerd met verlies. Soms, wanneer zo'n verlies niet al te ernstig is, is verwerking daarvan mogelijk, waardoor je leven zijn gewone loop herneemt. En je, wat wijzer geworden, het volgende traject van je levensweg aflegt. Maar er zijn verliezen die niet te verwerken zijn, er zijn verliezen waarna je leven nooit meer zal zijn zoals het ooit was, zelfs wanneer je erin slaagt om daarna verder te leven. Wanneer je  je kind verliest , beleef je zo'n onnatuurlijk verlies, dat je het gevoel kunt krijgen zelf ook te sterven: 'Hier eindigt mijn leven, hoe moet ik nu verder? Kan ik de dood van mijn kind overleven, ik zou het liefst zelf ook dood willen'.

Verdriet
De intensiteit van het verdriet en de pijn die dan optreedt, is uniek. En een vlucht - in werk, ziek-zijn, drank, of letterlijk: in een vlucht weg van de plek waar alles gebeurde - kan het gevolg zijn en is tijdelijk misschien wel onvermijdelijk - al vlucht iedereen even individueel als hij of zij rouwt. ,,Iedereen die getroffen wordt door de ramp van de dood van zijn kind, kiest zijn eigen overlevingsstrategie.'' Maar vroeger (sommige mensen willen of kunnen niet anders dan de confrontatie met hun verdriet aangaan) of later (na de vluchtperiode) komt de confrontatie. Dan begint het rouwen eigenlijk pas echt (of gaat het rouwen een volgende fase in).

Afkomstig van: nd