Als je het voor één nacht doet op een bepaalde plaats, dan spreekt men meestal over (wild)bivakkeren.

De meeste mensen denken meteen aan een tent maar dat hoeft natuurlijk niet noodzakelijk. Je kan ook gewoon in de open lucht slapen, enkel met je slaapzak en je matje. Of als je iets beter beschermd wil zijn met een bivakzak over je slaapzak getrokken.

Deze heb je in verschillende prijsklassen. De duurste zijn al moeilijk te onderscheiden van een éénpersoonstent: ze ritsen helemaal toe, een boogje zorgt voor wat ademruimte bij je gezicht en ze zijn bestand tegen heel wat regen.

Je kan ook gewoon opteren voor een tarp (zeil) die je ook in elke buitensportzaak kan vinden of gewoon in een legerstock. Het voordeel is dat je daar met verschillende personen kan onder slapen, het gewicht beperkt blijft maar je toch min of meer beschut bent voor regen en wind.

 

De reden waarom men in sommige landen wildkamperen verbied? Er is een kans dat, als men kampeerder onbegrensd hun gang laat gaan , het bos één grote puinhoop wordt. Afval dat wordt achtergelaten, resten van oude kampvuren, enz. Ook op gewone wandeltochten, vindt men menig bierblikje zomaar langs het pad.

Als je kunt vertrekken zonder enig spoor achter te laten van je korte verblijf, dan heeft de natuur geen last van je avontuur in de 'wildernis'. Wat controleer je dus voor je de rugzak weer op de rug zwiert?

 

• Of je al je afval mee hebt.
• Dat de resten van het kampvuur verspreid liggen over een redelijk oppervlak. Gooi er eventueel wat bladeren en takken op. Zo kan de natuur zich snel weer herstellen. Let daarbij op dat het vuur goed gedoofd is.
• Of er geen resten van toiletpapier te zien zijn. Best is een putje graven. Eventueel je hiel gewoon wat in de grond duwen en mooi het putje weer opvullen. Zeker niet je behoefte doen dicht bij een riviertje.
• Als je de afwas doet, of je die doet met een biologisch afbreekbaar wasmiddel. Zo kan de grond nog het vervuild water zuiveren alvorens het in het grondwater terechtkomt.

 

 

In de Benelux is het verboden om zowel wild te kamperen als te bivakkeren. In Nederland hebben ze nu wel paalkampeerterreinen waar je legaal en gratis kan kamperen. De organisatie Natuurmonumenten is met dit initiatief op de proppen te gekomen.

De plaatsen zijn in principe ongekend. Ze zijn langs langeafstandswandelpaden en fietswegen te vinden en voorzien van een waterpomp waar men ondrinkbaar water kan tappen. Er is plaats voor ongeveer 3 tenten en je mag er tot 72uur aan één stuk bivakkeren.

• België, wildkamperen verboden, toestemming vragen aan boswachter of eigenaar.
• Duitsland, wildkamperen verboden, toestemming vragen aan eigenaar of huttenwaard
• Frankrijk, Legaal te bivakkeren (19u tot 9u) op 1 uur wandelafstand van weg. Inlichtingen vragen bij het nationale park of toestemming vragen aan huttenwaard.
• Groot Brittannië, Wildkamperen verboden, toestemming vragen aan eigenaar. Sommige nationale parken bieden kampeerterreinen aan.
• Italië,Wildkamperen verboden, toestemming vragen bij de lokale politie of huttenwaard.
• Luxemburg, Wildkamperen verboden, toestemming vragen aan de eigenaar.
• Oostenrijk, Enkel wildbivakkeren is toegelaten, wel duiken blijkbaar meer en meer problemen op met boswachters en jagers.
• Scandinavië, Wildkamperen, toegelaten in Noorwegen, Zweden en Finland, zelfs op privé-grond ("Allemansrecht") uitgezonderd in enkele nationale parken.
• Zwitserland, Buiten natuurreservaten en zonder lokale officiële beperkingen. Kijk naar inlichtingen.

Afkomstig van: Debbie's trekkings