Veel zakenreizigers natuurlijk, maar ook reizigers die alleen met een rugzakje een continent doorkruisen, mensen die alleen een stad gaan verkennen, avonturiers die er alleen op een fiets op uit trekken of reizigers die alleen een paar weken de rust en de natuur gaan opzoeken.

En lang niet iedereen is ook daadwerkelijk alleenstaand. Sommige mensen kiezen er bewust voor om alleen op reis te gaan. Maar ondanks die miljoenen soloreizigers gaat de reisindustrie er nog steeds van uit dat mensen minimaal met z'n tweeën op pad gaan.

Vliegtuigmaatschappijen adverteren met twee tickets voor de prijs van één, in hotels betaal je voor een eenpersoonskamer bijna net zoveel als voor een tweepersoonskamer en in een restaurant krijg je als soloreiziger altijd dat piepkleine en tochtige tafeltje in de hoek bij de wc.

Waarom zul je alleen op reis gaan, zullen veel mensen denken. Het is ongezellig, want je hebt niemand om tegen te praten en je ervaringen mee te delen. Het is gevaarlijk, want alleen ben je een makkelijke prooi voor dieven en in noodsituaties heb je niemand die je kunt helpen. En het is een stuk duurder, omdat de reisindustrie is ingesteld op koppels en families.

Voor veel potentiële (wereld)reizigers is dit een reden om geen lange reis te maken. In hun vrienden of kennissenkring is er niemand die mee kan of wil. Maar alleen reizen heeft ook veel voordelen, en is allesbehalve eenzaam. Daarom dat ook steeds meer mensen, die wel een relatie hebben, er toch voor kiezen alleen op stap te gaan.

Vooral de vrijheid en onafhankelijkheid is een voordeel. Je hoeft met niemand rekening te houden en je kunt gaan en staan waar je wilt. Bij elk kruispunt hoef je geen discussie te voeren: gaan we linksaf, rechtsaf of rechtdoor?

Als alleen reizende heb je ook veel sneller contact met de lokale bevolking en neem je de omgeving veel intenser in je op. Vooral buiten de westerse landen raak je al snel in gesprek met de bevolking. Ga maar alleen in een bus, café of restaurant zitten, en iemand begint een praatje aan te knopen (soms uiteraard met andere bedoelingen, maar daar kom je snel genoeg achter).

Het is een ideale manier om meer te weten te komen over de lokale cultuur en gewoontes. Je krijgt de meest fantastische verhalen en anekdotes te horen en niet zelden kan 'even een drankje drinken' uitmonden in een uitbundig feest waar je temidden van de locals meedoet met het gedruis

Een van de grote frustraties voor alleen gaande is dat ze altijd te maken hebben met een "toeslag" omdat ze alleen reizen. Het lijkt soms wel alsof alleen gaande gestraft worden voor het feit dat ze geen medereizigers hebben.

Hotels hebben vaak maar een beperkt aantal eenpersoonskamers, waarvoor je bovendien nog eens bijna hetzelfde bedrag voor moet betalen als voor een tweepersoonskamer. Bovendien zijn de mooiste kamers in hotels, aan de voorkant, met ramen en met uitzicht, meestal tweepersoons of drie persoonskamers.

Ook reisorganisaties die pakketreizen aanbieden, richten zich vrijwel alleen op samen reizende. Van het totale aanbod van stedentripjes. Wil je als alleen gaande mee met een reis met een tweepersoonskamer, dan moet je flink bijbetalen. Kortom, als soloreiziger moet je veel dieper in de buidel tasten, behalve als je elke nacht in de slaapzaal van een jeugdherberg doorbrengt.

Als alleen gaande vakantievierder sta je ook bloot aan meer gevaren. Alleen 's avonds door donkere straatjes lopen in een wildvreemde stad brengt nou eenmaal meer risico's met zich mee dan als je met z'n tweeën loopt. Mocht je ergens in een noodsituatie belanden, dan moet je vertrouwen op de barmhartigheid van de lokale bevolking om hulp te halen.

Ben je met z'n tweeën, dan kan de ander naar hulp op zoek gaan. Ben je verdwaald, dan heb je niemand om mee te overleggen. Ben je ziek, dan moet je het in je eentje zien te rooien. En heb je het emotioneel moeilijk, dan is er niemand die je kan troosten. Ja, alleen reizen heeft ook nadelen.